Vanaf vandaag mag ik mezelf de trotse eigenaar noemen van een Rijbewijs B! - ‘t Is te zeggen, eigenlijk was ik gisteren al geslaagd, maar toen was het dienstencentrum al gesloten.
Het is een zeer moeilijk examen geweest, en het was heel de dag eigenlijk een stressdag…
We komen aan in het examencentrum, ‘k was al wat gestressd voor het examen, maar het ging nog, alles op ‘t gemakje… Wat blijkt? Mijn moeder heeft haar rijbewijs niet bij… Ik was zooo kwaad… Maar niet gevreesd, de vriend van mijn moeder is net op tijd bij het examencentrum kunnen geraken om mijn begeleider te zijn. Fiuw. Maar er komt meer. Vervolgens vragen ze om mijn papieren. Ik loop naar de auto, en wat blijkt, mijn groen papier van de verzekeringen is niet groen dus dat telt niet (terwijl mijn verzekeringskerel zei van wel). Ik heb dus de afgelopen twee weken zonder verzekeringen rondgereden. Eigenlijk kon het examen dus niet doorgaan, maar - en ik ben ontzettend dankbaar hiervoor - de examinator besloot dit even door de vingers te zien.
Ik dacht toen dat ik al gebuisd was, dat ik het niet meer kon goedmaken, want die zag er op den duur toch zeer slechtgezind uit… Maar soit, eens allen in de auto, ging het beter. Een moeilijk parcours gehad me dunkt. Van het examencentrum, richting Gent, over de Kortrijksesteenweg. Dan zo een heel stuk op kleine weggetjes rond het station (midden in ‘t stad dus… auch…), stuk Zwijnaardsesteenweg, onder de brug van de trein door, kruispunt naar links. Dan weer links, dus terug onder die brug door, direct rechts, richting station (lastig punt, ben daar altijd geneigd de weg van trams en bussen te nemen), en dan gewoon heel de tijd rechtdoor.
Wat is er misgegaan? Ik ben stilgevallen op een kruispunt doordat ik niet goed vertrok, en ik ben bijna in een straat gereden waar er enkel uitzonderlijk vervoer in mag. Er zijn waarschijnlijk nog dingen die ik nu vergeet.
Plus, ik ben gebuisd voor mijn bochtentechniek. 
Daar moet ik dus nog aan werken. Blijkbaar duw ik mijn koppeling altijd in in de bochten. Ik doe dit omdat ze me altijd verteld hebben dat ik mijn koppeling moet induwen om te remmen, wat blijkbaar ook niet het geval is (ben ik vorige week teweten gekomen). De zei nog dat je normaal gezien les moet krijgen van een professioneel begeleider, maar betwijfelde dat dat bij mij het geval was, vanwege die bochtentechniek dus. Auch.
Wat is er goedgegaan? De manoeuvres, het vertrekken zonder gas geven, de snelheid, de moeilijke punten op het parcours…
Ik kon het niet geloven toen hij zei dat ik geslaagd was. Want bij die fouten die ik maakte (ik dacht dat deze toch wel redelijk erg waren, voor een examen dan toch), dacht ik echt dat het voorbij was. Maar dan zegt die dat ineens, “Hm, ja, ik heb enkel één grote opmerking, in verband met uw bochtentechniek, … blablablablabla… , maar u bent geslaagd.” Boink! Ik verschoot mij een ongeluk!
Maar ben zeer gelukkig!
Zo meteen ga ik mijn rijbewijs afhalen in het dienstencentrum. En dan kan de realiteit beginnen doorsijpelen.
