Blablabla
Ik ben weer eens in een filosofische bui en heb zin om mijn hart eens uit te storten op mijn blog. Ik zal het hebben over geloof, spiritualiteit, etc.
Weinigen onder jullie weten dit, maar ik ben een relatief spiritueel persoon. Ik geloof steevast in reïncarnatie, karma, chakra’s… noem maar op. (Nee, niet in kaartleggen, pendelen, doden oproepen en dat soort dingen.) Mijn visie op het leven is de volgende. Volgens mij staat de wetenschap nog in zijn kinderschoenen. Er is nog zoveel te leren en te ontdekken, we hebben enkel de top van de ijsberg gezien. Ik ben blij dat er mensen zijn die enkel geloven wat ze zintuiglijk kunnen waarnemen, en dat wat de wetenschap kan bewijzen. Maar, denk ik dan, waarom zou er niet meer kunnen bestaan dan dat wat we vandaag de dag zintuiglijk kunnen waarnemen? Tot nu toe is het de trend geweest in de wetenschap dat dingen bewezen worden die het geloof van mensen in één of andere God doen afnemen. Hier heb ik niets op tegen, laat dat duidelijk zijn. Maar als je iets verder denkt, is het dan wel echt zo dat de wetenschap bewijs levert voor het niet-bestaan van een God? Misschien hangt er een verkeerde interpretatie aan het woord ‘God’. Voor mij is ‘God’ - hoewel ik het begrip niet graag gebruik vanwege de zwaargeladenheid ervan - niet meer dan energie. Het (en let er op dat ik ‘het’ gebruik, en niet ‘hij’ of ‘zij’) is een basiselement van ons universum. Het is wat je in de wetenschap zou omschrijven als atomen etc. Ik heb geen fysica gestudeerd, maar zover ik weet is het wetenschappelijk bewezen dat alle materie bestaat uit energie (correct me if I’m wrong, dan zou ik het erg graag weten). ‘God’ is voor mij geen persoon, het bezit geen menselijke kenmerken, kan geen emoties uitdrukken. Ik denk niet dat iemand gestraft of beloond kan worden door ‘God’, ik ben ervan overtuigd dat de mens dit zelf in handen heeft. Ik denk dat ieder levend wezen een ‘ziel’ heeft (de engelse versie is weliswaar mooier: ’soul’), en dat die ziel de kern is van van dat wezen. Ik denk dat die ziel bestaat uit een soort levensenergie, ‘God’. Vandaar dat ik ook achter de stelling sta dat alles zou bestaan uit ‘God’, en dat iedereen ‘God’ in zich draagt. “Wat is God?” - “God is altijd in jouw hart.” Dat hoor je ook vaak, of variaties daarop. Moeilijk te begrijpen als je ‘God’ omschrijft als een persoon, het gaat gemakkelijker als je ‘God’ ziet als een energie. Ik gebruik weliswaar liever het begrip ‘Het’ dan ‘God’.
Ik kan geen bruikbare verklaring geven voor het slechte in de wereld, noch kan ik een reden geven voor het bestaan. Ik weet het zelf namelijk niet. Ik zou kunnen zeggen: Karma. Maar hoe zou ik dit dan omschrijven? En aangezien dit geen wetenschappelijk gefundeerd argument is, laat ik het maar achterwege. De enige basis voor mijn ‘geloof’ in wat ik hierboven zeer beknopt heb beschreven, is mijn ervaring. En dat is weer geen geldig argument. Voor diegenen die het interesseert, als je je ooit hebt afgevraagd wat die ervaring precies inhoudt, het gaat om opeens bepaalde lichtfrequenties waarnemen (een diepblauwe lichtflits e.d.), het voelen van een bepaalde energie (maar dat is moeilijker te beschrijven), etc.
Maar ik schrijf deze blogpost niet om mensen te overtuigen van mijn visie. Ik schrijf dit neer voor mezelf, omdat ik op zoek ben naar een logica in deze gekke wereld. Het klinkt dan ook misschien allemaal nogal verward, het is dan ook de eerste keer dat ik er iets over neerschrijf. Een samenhangend geheel is het niet. Hopelijk kan ik er ooit een samenhangend geheel van maken. Dan kan ik eindelijk een plaats vinden in deze maatschappij. Want om zo tussen atheïsme, spiritualiteit en geloof te hangen is geen pretje. Er is niets om op terug te vallen. Veel religieuzen zien me als atheïst, spirituelen vinden me niet overtuigd genoeg, en atheïsten verklaren me gewoon gek. Een mens zou voor minder gefrustreerd geraken.
Maar een aantal dingen zijn voor mij zeker. Geef de wetenschap wat tijd en ze zal ons brengen op plaatsen waar sommige mensen niet van hadden durven dromen. Men moet een verklaring voor het goede en het slechte, het bestaan, etc. zoeken in zichzelf. Neem geen genoegen met ervaringen van anderen, zoals ik mijn ervaring omschrijf. Dit is dan misschien wel anti-reclame, so be it. Zoek je eigen weg.
Ziezo, hierbij ga ik het laten. Een rommeltje van overtuigingen en visies. Misschien probeer ik er ooit nog eens orde in te scheppen. Maar nu ga ik voort studeren.
Enkele opmerkingen.
Één — Ik ben het met u eens dat de wetenschap in haar kinderschoenen staat. Hopelijk wordt bij de ingebruikname van de Large Hadron Collider de schoenmaat opnieuw een maatje groter.
Twee — U bent niet de eerste die stelt te geloven in “God”, maar er onmiddellijk aan toevoegt dat u niet gelooft in een persoonlijke God. Denkers als Baruch de Spinoza en Albert Einstein waren u voor. Toch denk ik dat het gebruik van het zwaarbeladen begrip “God” voor een on-anthropomorphisch concept misplaatst is, het voedt alleen maar misverstanden. (En in deze gedachte was Arthur Schopenhauer mij dan weer voor).
Drie — Materie kan in extreme omstandigheden omgezet worden in energie, en energie in materie. Door het begrip “energie” uit te breiden zou je kunnen stellen dat materie een vorm van “energie” is. Maar opnieuw voel ik niet veel vor deze herdefiniëring. Relativiteitstheorie is al moeilijk genoeg als iedereen zich aan de standaarddefinities houdt.
Vier — Zelf ben ik atheïstisch. Toch overvalt mij soms een diep gevoel van ontzag voor de Natuur en het Universum. Hoe complex en indrukwekkend zit Alles toch in elkaar, hoe miniscuul is onze plaats toch in dit Heelal.
Ik kan dus wel een zeker spiritueel gevoel begrijpen en verstaan, zonder een God te scheppen als projectie van ons menselijk beeld (maar dan groter, beter en langer levend).
Vijf — Maar van hieruit is de stap naar karma, chakra’s, ziel en (vooral) reïncarnatie een reuzensprong. En die vind ik heel moeilijk te volgen. Al was het maar omdat op één of andere manier reïncarnatie van zieltjes doet vermoeden dat het aantal levende zelfbewuste individuen in dit Universum doorheen de Tijd min of meer constant blijft — en aanwijzingen het tegendeel suggereren.
Zes — Succes met uw studiën!
RESPECT! Ik geef u volledig gelijk, en vind het geweldig, het komt mijn kennis erg ten goede. Dus zeer bedankt voor uw reactie.
Ivm puntje 1: Voor mensen die willen weten wat de Large Hadron Collider is, klik.
Ivm puntje 2: Daarmee dat ik liever het woord ‘Het’ of iets dergelijks gebruik…
Ivm puntje 3: Dan ga ik me vanaf nu afzijdig houden van het begrip ‘energie’ tot ik er meer over weet of een beter passend woord heb gevonden. Dank.
Ivm puntje 4: Nogmaals respect; want extremisme vind ik persoonlijk nooit goed, ook niet in atheïsme, vandaar.
Ivm puntje 5: Sorry voor de reuzensprong… Het is dus niet bepaald een samenhangend geheel. Ik ben momenteel zelf nog aan het opbouwen naar een gefundeerd verband tussen de verschillende delen. Zoals ik zei zie ik ‘God’ als energie, een basiselement van dit Universum (mijn excuses voor het gebruik van het woord energie, ik ging dat niet meer doen voorlopig, maar het is de enige manier om mijn redenering duidelijk te maken). De ziel is de kern van elk levend organisme, ook weer bestaande uit energie.
Ik zie het zo dat een ziel inderdaad zou voortbestaan na de dood van het levend wezen, dat het levend wezen zijn lichaam als het ware ‘afwerpt’, als dat het een omhulsel voor zijn kern zou afwerpen. Dat deze ziel zich dan zou verenigen met ‘Het Alles’, als een emmer water dat is genomen van de zee, terug in de zee wordt uitgegoten. Dan geloof ik dat we werkelijk ‘thuis’ zijn. Waarom, dat weet ik niet, noem het een gevoel, intuïtie. Soms als ik er op die manier over denk krijg ik een overweldigend gevoel van eenheid, van gemis, van liefde… een hele mix van emotie… onwetenschappelijker kan je niet gaan waarschijnlijk, maar bon. Ik zal dan ook meer dan blij zijn om terug te komen op deze redenering indien de wetenschap duidelijk het tegendeel bewijst.
Toch hou ik me nu nog aan deze stelling, omdat ik geloof in een ‘hoger doel’, maar dat begrip gebruik ik dan ook niet graag. Het begrip ‘hoger doel’ doet meteen denken aan religieuze extremisten die bepaalde handelingen stellen in dienst van ‘het hoger doel’. Dit is zeker niet de betekenis die ik eraan geef. Een hoger doel is voor mij een hogere betekenis van het leven, een reden voor bestaan. Een hoger niveau dan wat we momenteel zintuiglijk (of met behulp van wetenschap) kunnen waarnemen, ‘Iets’ dat van deze wereld en alles rond deze wereld een samenhangend geheel maakt. Ik kan maar niet geloven dat Alles wat we kennen, Niets zou betekenen. Er moet voor mij een reden zijn waarom men leeft, op de manier dat men leeft, waar en wanneer men leeft.
Daar leg ik het verband met Karma. Gezonde mensen worden steeds beloond als ze het goede doen, en gestraft als ze het slechte doen. Dit wordt ons meegegeven van kinds af aan. Onze wereld is doordrongen met regeltjes over hoe we moeten leven, welke handelingen we wel/niet mogen stellen, etc. Dit is geen eigenschap van religie, want ook atheïsten zijn duidelijk op de hoogte van het feit dat je een ander persoon geen opzettelijk kwaad mag aandoen. Is dit dan werkelijk gecreëerd door cultuur? Of is het een aangeboren eigenschap van de mens? Volgens mij zijn mensen goed van aard, het moet niet aangeleerd worden. Afhankelijk van waar een persoon opgroeit, in welke cultuur een persoon leeft, welke ervaringen deze persoon kent, etc. zal deze persoon goede al dan niet slechte gewoonten creëren, goede al dan niet slechte beslissingen nemen, of goede al dan niet slechte handelingen stellen. Dus als men een aangeboren zin heeft voor de goede keuzen in het leven, zou dit systeem dan niet kunnen doorgetrokken worden tot een hoger niveau? In dit opzicht zie ik Karma als dat systeem dat wezens op de hun ‘gerechtigde’ plaats zet. Leeft men het goede leven, in eender welke religie, eender welk deel van de wereld, eender welke cultuur, … dan zal men dit goede terug krijgen. In dit ‘leven’ of een volgend. Doet men dit niet, dan zal men dit ook geweten hebben. Het ‘goede’ leven houdt voor mij weliswaar niet in dat men een welbepaalde godsdienst praktiseert. Ik denk dat het leven op zich vaak al moeilijk genoeg is, en dat men gewoon moet proberen op ‘het juiste pad’ te blijven. Men dient zijn focus te houden, zich niet teveel te laten afleiden door de glitter and glamour van sommige wegen in het leven. Hier is dan ook weer niets mis mee, om dat bepaald soort leven te leiden, ik ben niet van mening dat mensen bepaalde dingen zoals relaties, seks, bepaalde soorten voedsel, e.d. dienen te verzaken. Iedereen heeft een vrije wil en kan dus kiezen welk soort leven hij/zij wil leiden. Ik denk weliswaar wel dat men voorzichtig moet zijn met bepaalde dingen, zoals alcohol, drugs, tabak, e.d.
Het spijt me zeer als dit allemaal moeilijk te volgen is, de logica is waarschijnlijk ver te zoeken. Dit is (een deel van) het resultaat van een jaar lang nadenken over dit soort dingen. Ik ben hier een jaar geleden over beginnen filosoferen. Op dit moment ben ik op een punt gekomen dat ik mijn eigen kennis verzadigd heb in mijn ‘theorietje’, vandaar dat ik er nu meer naar buiten kom, ik wil nu andere meningen, andere visies, grondig leren kennen. Zo hoop ik uiteindelijk tot een ietwat klaar beeld te komen van dit alles. Het wordt dus een lange zoektocht naar mezelf, en naar de basis van het leven.
En ten slotte ivm met puntje 6: Heel erg bedankt!
[...] op zelfbeschikking Er is nog iets dat ik aan mijn vorige blogpost zou willen toevoegen in verband met het recht op zelfbeschikking. Dit is een fundamenteel recht van [...]
gesproken als n echte taoïst.
*zoekt op wat taoisme precies inhoudt*
(*schaam*)
n beetje kort door de bocht, maar het komt op het volgende neer: de dao 道, of de weg, is het oerprincipe, het beginsel dat aan alles ten grondslag ligt. deze dao manifesteert zich in de dingen in de vorm van de ‘de’ 德, is dan de concrete manifestatie van dat oerbeginsel, van de dao, in alle dingen van de wereld, een beetje vergelijkbaar met wat jij de ziel noemde.
).
(wat n cursus oosterse filosofie niet vermag
Danku voor de bondige samenvatting, hehe. Ik heb er wat over gelezen en ondanks er inderdaad een aantal gelijkenissen kunnen worden gevonden, kan ik me niet volledig spiegelen aan het taoisme… Ik denk dat het volgens mij dan weer iets te ver gaat, moeilijk te begrijpen waarschijnlijk, waarvoor mijn excuses…